MENU






Wierzę w Stworzyciela nieba i ziemi



Stworzenie świata jest dziełem Wszechmocnego Ojca. On stworzył z nicości niebo i ziemię. Ewangelia nie pozostawia wątpliwości, że Bóg Syn i Bóg Duch Święty posiadają tę samą wszechmoc. Niewyobrażalną moc Ojca należy widzieć przede wszystkim w potędze poświęcenia siebie, to znaczy w Jego miłości, a nie w jakiejś dowolnej możności uczynienia takiej lub innej rzeczy. Stwórczy akt Boga jest tym punktem, w którym stykają się Bóg i człowiek. Celem naszego życia jest upodobnienie naszego stworzonego bytu do niestworzonego boskiego Obrazu. Przeznaczeniem człowieka jest przebóstwienie . Bóg stworzył niebo i ziemię. ?Duch Boży unosił się nad wodami? (Rdz 1,2).

Duch Boga w Starym Testamencie, to stwórcza potęga Boga. Stworzył zarówno rzeczywistość materialną, jak i duchową. Ten świat należy do Boga. On stwarza światłość. Ciemność istnieje, lecz Bóg oddziela światłość od ciemności. Tym samym Bóg stwarza możliwość istnienia dobra i zła, a równocześnie rozdziela te dwa obszary. Bóg powołał do istnienia świat duchowy, ale oddzielił go od świata materii. Co to znaczy, że Bóg to, co stworzył, nazwał dobrym? Jest dobrym dlatego, że istnieje. Pojawia się utożsamienie dobra i istnienia. Dobra jest światłość, lecz niedobra jest ciemność, chociaż Bóg zgadza się na jej istnienie. Ciemność jest obszarem duchowego niebytu. Ona mówi o zatraceniu. . Bóg stworzył czas dla dobra człowieka. Sam zaś istnieje poza czasem, jest wieczny, niezależny od czasu.

Bóg stworzył świat mocą swojego słowa. Powołał wszystko z nicości do istnienia. Mówi o tym św. Augustyn: ?Bóg wszystko stworzył przez swoje Słowo, stworzył nie z tego, co już było, lecz z tego, czego w ogóle nie było? . W Bogu człowiek ma życie, porusza się i jest (por. Dz 17,28). Wszystko istnieje przez Boga i dla Boga. ?Stworzenia, zbawienia i deifikacji (przebóstwienia) człowieka dokonuje Ojciec poprzez Syna w Duchu Świętym? . Dlatego wszystko, co stworzone jest dobre; wszystko, co do Boga zależy, jest czyste (por. 1 Kor 10,25).

Ludzka płodność oprócz tego, że zapewnia potomstwo, jest wyrazem uczestniczenia ludzi we współtworzeniu życia razem z Bogiem. Błogosławieństwo, które ludzie otrzymują, oznacza, że Bóg bardzo ceni życie i zależy Mu, aby ono stale się pomnażało i rozwijało. Bóg po stworzeniu człowieka przestał pracować. Zaprzestanie pracy jest wyrazem podziwu Boga i Jego radości z tego, co uczynił. Opis stworzenia kończy się świętowaniem, które jest symbolem pełni. Błogosławieństwo udzielone siódmemu dniowi jest gwarancją dobra, które staną się udziałem człowieka, gdy będzie naśladował Boga. Zaprzestanie pracy przez Boga jest zachętą dla człowieka, aby dostrzegając piękno świata, cieszył się owocami swojej pracy i uwielbiał Stwórcę. Praktykowanie odpoczynku zostanie objęte przykazaniem, które ma chronić wolność człowieka.

Człowiek jest zależny od Boga, sam nie dał sobie istnienia. Życie jest darem Boga. Miłość Boża jest przyczyną wszystkiego, co istnieje. Od Boga pochodzi ?wszelki ród na niebie i na ziemi? (Ef 3,15). Wszystko zostało stworzone przez Ojca, za pośrednictwem Syna w Duchu Świętym, i wszystko w tym samym Duchu, za pośrednictwem Syna, jest wezwane do powrotu do Ojca. Jesteśmy pod opieką Boga i dlatego możemy czuć się bezpieczni. Materiał, z którego Bóg utworzył człowieka, z ziemi, wskazuje na nietrwałość i śmiertelność ludzi. Bóg, który jest naszym Stwórcą decyduje o tym, co jest dobre, a co złe. ?Wyznając, że Bóg mnie stworzył, potwierdzam, iż w pewnym punkcie Jego akt i mój byt zbiegają się. Jest to podstawa, na której opiera się duchowa teologia łaski, serce chrześcijańskiej mistyki? .



Liczba wyświetleń strony: 2804 * Liczba gości online: 9 * Ostatnia aktualizacja: 2019-04-19
© 2002-2019 by ks. Józef Pierzchalski SAC