MENU






Sakrament Namaszczenia Chorych



Sakrament namaszczenia chorych jest sakramentem żywych. Nie udziela się go osobom, które umarły. Jest to sakrament uzdrowienia i umocnienia w chorobie. Nie jest to ostatnie namaszczenie. W Kościele katolickim są dwa sakramenty uzdrowienia: sakrament pokuty i pojednania i sakrament namaszczenia chorych. W spotkaniu z Chrystusem w sakramencie namaszczenia chorych doświadczamy, że kto wierzy Jezusowi, nigdy nie jest sam. Bóg nie zostawia nas samych z naszymi niepokojami i cierpieniami, ale jest z nami, pomaga nam je znosić i pragnie uzdrowić nasze serce. Wzywając Pana w cierpieniu i chorobie, możemy być pewni, że miłość Pana i miłość Kościoła nas nie opuści. Sakrament namaszczenia chorych obejmuje ciało i duszę człowieka. Związek między zdrowiem fizycznym i odnową zranionej duszy pomaga nam lepiej zrozumieć sakramenty uzdrowienia. To Jezus ustanowił sakrament namaszczenia chorych. W tym sakramencie cały Kościół poleca chorych Jezusowi cierpiącemu i uwielbionemu, aby On ulżył ich udrękom i ich uzdrowił. Jest w tym sakramencie wezwanie do jednoczenia się z męką i śmiercią Chrystusa, aby w ten sposób przyczyniać się do dobra ludzi wierzących (Benedykt XVI).

W namaszczeniu chorych olej jest nam dany jako Boże lekarstwo, jako lek upewniający nas do Bożej dobroci, który ma nas umocnić i pocieszyć, a równocześnie, kieruje naszą myśl ku ostatecznemu uzdrowieniu, jakim jest zmartwychwstanie. Namaszczenie chorych nie powinno być uważane za sakrament mniej ważny od innych. Jest on znakiem czułości Boga dla cierpiących. Pięknie mówi o tym sakramencie św. Augustyn: ?Bóg leczy wszystkie twoje słabości. Zostaną uleczone wszelkie twoje słabości, nie lękaj się. Pozwól tylko dać się uleczyć, nie odtrącaj Jego ręki?. Należy osobom chorym zapewnić możliwość częstego przystępowania do komunii św., które z racji zdrowotnych lub ze względu na wiek, nie mogą przychodzić do świątyni. Wraz z sakramentem chorych można udzielić Wiatyk. Czym on jest? To jest Komunia święta, jako ?lekarstwo nieśmiertelności, antidotum na śmierć? (św. Ignacy z Antiochii). To sakrament przejścia ze śmierci do życia, z tego świata do Ojca (Benedykt XVI).

Wśród siedmiu sakramentów ten jeden jest specjalnie przeznaczony do umocnienia osób dotkniętych chorobą, cierpiących i będących w niebezpieczeństwie śmierci, a jest to sakrament namaszczenia chorych. Wspomina o nim św. Marek, pisząc o działalności Apostołów, którzy między innymi ?wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali? (Mk 6, 13). Poleca go Apostoł Jakub pisząc: ?Choruje ktoś wśród was? Niech wezwie kapłanów Kościoła i niech modlą się nad nim namaszczając go olejem w imię Pańskie. Modlitwa płynąca z wiary wybawi chorego i ulży mu Pan. A jeśliby był w grzechach, będą mu odpuszczone? (Jk 5,14-15). Jednym ze skutków sakramentu namaszczenia chorych jest włączenie cierpień chorego w cierpienia Chrystusa, który współcierpi z chorym.

?Namaszczenie usuwa winy, jeśli byłyby jeszcze jakieś do odpokutowania, oraz pozostałości grzechu: przynosi ulgę i umocnienie duszy chorego, wzbudzając w nim wielką ufność w miłosierdzie Boże. Chory podniesiony na duchu łatwiej znosi dolegliwości choroby i trudy, łatwiej opiera się pokusom szatana... a niekiedy odzyskuje zdrowie ciała, jeśli jest to pożyteczne dla zbawienia duszy? (Sobór Trydencki). Sakrament namaszczenia chorych nie jest więc sakramentem przeznaczonym tylko dla tych, którzy znajdują się w ostatecznym niebezpieczeństwie utraty życia. Odpowiedni czas jest wtedy, gdy człowiekowi wierzącemu zaczyna grozić niebezpieczeństwo śmierci z powodu choroby lub starości. Jeśli chory, który został namaszczony, odzyskał zdrowie, w przypadku nowej ciężkiej choroby może ponownie przyjąć ten sakrament. W ciągu tej samej choroby namaszczenie chorych może być udzielone powtórnie, jeśli choroba się pogłębia. Jest rzeczą stosowną przyjąć sakrament namaszczenia chorych przed trudną operacją. Odnosi się to także do osób starszych, u których pogłębia się starość.

Jakie są skutki tego sakramentu? Mówi św. Jakub: ?Modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone? (Jk 5,15). Udzielana jest w tym sakramencie łaska Ducha Świętego. Umacnia On chorego, obdarza go pokojem i odwagą, by mógł przezwyciężyć i znieść wszystkie dolegliwości związane z chorobą lub starością. Duch Święty daje choremu moc do przezwyciężenia pokus złego ducha i lęku przed śmiercią. Prowadzi do uzdrowienia duszy, a także uzdrowienia ciała, jeśli taka jest Boża wola. Wielkim darem sakramentu namaszczenia chorych jest łaska przebaczenia: ?jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone? (Jk 5,15). Jeśli z jakiegoś powodu chory nie może już odbyć spowiedzi świętej, dostępuje odpuszczenia wszystkich grzechów.



Liczba wyświetleń strony: 12621 * Liczba gości online: 1 * Ostatnia aktualizacja: 2019-04-24
© 2002-2019 by ks. Józef Pierzchalski SAC