MENU








Weronika ociera twarz Jezusowi



Piękne są kobiety ze swoją wrażliwością serca. Weronika widziała pot, krew i kurz tworzące straszny widok na twarzy Pana. Miała odwagę podejść i otrzeć oblicze Jezusa. Aby czynić dobro, potrzebna jest odwaga, czynienie dobra bez względu na to, jak może zareagować otoczenie. W takich sytuacjach szczególnie trzeba nam bardziej słuchać Boga, niż zwracać uwagę na to, co ludzie powiedzą.

Dajemy Bogu niewiele, a otrzymujemy to, co jest nieskończone, bezgraniczne, wieczne. Kiedy kogoś kochamy, pragniemy mieć jego zdjęcie, aby w chwilach tęsknoty patrzeć na nie. Jezus cierpiąc myśli o Weronice. Chce zostawić odbicie swojego oblicza na chuście, którą Go otarła. Trzeba powracać do chwil, w których nie tyle uczyniliśmy dobro, lecz do takich chwil, w których Bóg obdarował nas



Liczba wyświetleń strony: 4991 * Liczba gości online: 14 * Ostatnia aktualizacja: 2022-08-16
© 2002-2022 by ks. Józef Pierzchalski SAC